• PASSION MEETS SPIRIT

SCORE

25

Set 1

21

18

Set 2

25

18

Set 3

25

22

Set 4

25

Knack Roeselare te sterk voor verdienstelijk Lindemans Aalst

Opstelling: Samuli Kaislasalo (17), Seppe van Hoyweghen (-), Tim Smit (7), Janusz Górski (7), Simon Van de Voorde (8), Adrian Staszewski (7) en libero Tim Verstraete
Kwamen in: Twan Wiltenburg (-), Jeroen Oprins (2), Gertjan Claes (-), Jakub Rybicki (2), Markkus Keel (-)



Wekenlang hadden we uitgekeken naar dit moment, die bekerfinale in het sportpaleis blijft voor zowel spelers als supporters een hele speciale belevenis, het is al mooi als je hier mag bij zijn. De olympische gedachte -deelnemen is belangrijker dan winnen- die is hier evenwel niet van toepassing, wij willen niet meer of niet minder dan die beker meebrengen naar Aalst en het geloof is groot bij de fans. Bij de sportieve staf en spelers zal het realisme waarschijnlijk iets groter zijn maar toch ook gingen zij naar Antwerpen om die cup te winnen.
Van voor 10u00 was er al heel wat bedrijvigheid op Schotte en klokslag 12u00 reden de bussen de parking af richting eeuwige roem.
Bij aankomst in de zaal overviel ons zoals steeds het imposante van deze tempel, hier mag je nu al honderd keer geweest zijn het blijft indrukwekkend.
Na de voorstelling van beide teams kon het echte werk eindelijk van start gaan.

Met een punt door het midden van Pieter Coolman en een misser van Samuli stonden we meteen 2 punten in het krijt, maar missers die zagen we in deze beginfase aan beide kanten in overvloed, de zenuwen hadden dan toch de bovenhand.
Onze jongens die konden zich redelijk snel herstellen en het liep gelijk op  tot 11-11. Fragkos zijn serve ging out, Tuerlinckx miste nog scherpte na een goeie redding van onze Tim V. en ook Verhanneman zijn aanval ging uit, zo kwamen we op 14-11 en moest Steven Vanmedegael via een time out zijn mannen terug in de set krijgen.
Dit bleek vergeefse moeite van de West-Vlaamse coach want onze jongens gingen stevig en met veel overtuiging door.
De set die kwam niet meer in gevaar en het was onze Finse opposite Samuli die met een diagonaal het oranje blok kon laten ontploffen.

Nu de focus houden en op hetzelfde elan doorgaan was de opdracht voor set 2 en in het begin lukte dat nog vrij aardig, via 3-2 ging het over 5-3 naar 6-6 en voor ons 7e punt had Tim S. een wondermooie 1e tempo in de aanbieding, zijn samenspel met Seppe dat staat na anderhalf seizoen samen echt wel op punt hoor.
Tot 12-12 konden we de schijn nog hoog houden maar Knack Roeselare dat was intussen ook de zenuwen baas en hun schutter Tuerlinckx werd meer en meer in stelling gebracht, waar “straffe Hendrik” in set 1 nog scoreloos moest toekijken raakte zijn snelle arm nu wel op temperatuur. Bij ons steeds meer foutjes en zo ging het snel van 13-17 over 14-21 naar setwinst voor Knack met 18-25.

Set 3 en een deja vu gevoel begon mij meer en meer te overvallen, hoewel deze match niet te vergelijken viel met de finale van 12 maanden geleden.
Vorig jaar werden we na de eerste set totaal weggespeeld, dat was nu zeker niet het geval, Knack dat werd wel steeds sterker en met de druk die ze konden leggen in opslagen en aanvallen hadden we steeds meer moeite om ook tot een deftige opbouw te komen.
De blauwe machine greep ons bij de keel en via 2-3 ging het naar 4-7.
Onze boys die vochten wel terug en Janusz bracht ons met enkele winners zelfs terug tot 10-10.
De ervaring van Roeselare nam toen definitief de bovenhand en opnieuw maakten ze een kloof waarvan we niet meer zouden herstellen en na een dubbele ace van Verhanneman stonden we op 15-21.
Walsh kon niet zonder geluk de set uitmaken (18-25) en zijn ploeg op een 1-2 voorsprong zetten.

Set 4 en onze mix van jeugd met ervaring liet zien dat ze ook steeds meer aan karakter bijwinnen en dat is hoopvol naar de toekomst toe. Begin vierde set ging het redelijk gelijk op en onze jongens gaven nog geen geslagen indruk maar Mijnheer Tuerlinckx die drukte nu toch zijn stempel. Hij mag dan soms een tikkeltje pedant overkomen bij zijn tegenstander, het blijft toch een prima aanvaller hoor; respect man.
Net als de vorige set was het opnieuw bij 10-10 dat Knack voor de kloof zorgde en steeds verder wegliep, in money-time konden we wel nog even wat spanning terug brengen tot 22-24 maar een misser van Jeroen zorgde voor het verdict, opnieuw 1-3 verlies in de bekerfinale maar deze keer met opgeheven hoofd.

Proficiat Knack Roeselare met jullie 5e opeenvolgende bekerwinst!

Wie zich wel moet schamen is diegene die verantwoordelijk is dat men de zilveren medaille niet uitreikte; dat dit onder druk van Sporza was kan ons Aalstenaars nu eens niets schelen.
Onze jongens hebben een heel mooi bekerparcours afgelegd en het minste wat ze verdienden was dat ze die medaille konden ophalen voor hun 1500 meegereisde fans, nu zaten ze daar als geslagen onwetende honden op de sportpaleis vloer.
Het minste wat de heren van de bond kunnen doen is bij de eerstvolgende thuismatch van Lindemans Aalst onze jongens in ere herstellen en hun alsnog die zilveren medaille officieel overhandigen.

Aanstaande zondag 23 februari trekken we om 14u00 naar Waremme waar we onze heenwedstrijd in de barragematchen spelen tegen het plaatselijke VBC Waremme van Sacha Koulberg en dat dit geen makkie wordt moet maar eens naar de setstanden kijken van onze vorige doortocht in de Pôle Ballon.
Het is wel de zondag van Aalst carnaval maar toch rekenen onze jongens op jullie steun zodat we het een week later in Schotte kunnen afmaken.


MC